കുട്ടികൾ മുതൽ മുതിർന്നവർ വരെ പ്രായഭേദമില്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വിഭവങ്ങളിലൊന്നാണ് ചോക്ലേറ്റ്. ചോക്ലേറ്റ് ബാർ, കേക്ക്, ഐസ്ക്രീം, ഹോട്ട് ചോക്ലേറ്റ്, ഡെത്ത് ബൈ ചോക്ലേറ്റ് തുടങ്ങി ചോക്ലേറ്റിന്റെ രുചി ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും ജനപ്രിയമാണ്. എന്നാൽ ഈ മധുരത്തിന് പിന്നിൽ പലർക്കും അറിയാത്ത ചില കൗതുകകരമായ വസ്തുതകളുണ്ട്.
ഒരുകാലത്ത് ചോക്ലേറ്റ് പണമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പുരാതന ആസ്ടെക് സാമ്രാജ്യത്തിൽ കൊക്കോ ബീൻസുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ആളുകൾ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിയിരുന്നത്. ഇന്നത്തെ നാണയത്തിന് പകരമായിരുന്നു അന്ന് കൊക്കോ ബീൻസ്.
നാം കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന ഒരു സാധാരണ ചോക്ലേറ്റ് ബാർ നിർമ്മിക്കാൻ 400-ലേറെ കൊക്കോ ബീൻസ് ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചോക്ലേറ്റ് നിർമ്മാണം ഏറെ സമയവും പരിശ്രമവും ആവശ്യമായ ഒരു പ്രക്രിയയാണ്.
ചോക്ലേറ്റ് വായിലിട്ടാൽ വേഗത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോകുന്നതിന് പിന്നിലും ശാസ്ത്രീയ കാരണമുണ്ട്. ശരീര താപനിലയേക്കാൾ അല്പം താഴ്ന്ന താപനിലയിലാണ് ചോക്ലേറ്റ് ഉരുകുന്നത്. അതിനാൽ വായിലെ ചൂട് മാത്രം മതി ചോക്ലേറ്റ് അലിഞ്ഞുപോകാൻ.
വൈറ്റ് ചോക്ലേറ്റും ഡാർക്ക് ചോക്ലേറ്റും ഒരുപോലെയല്ല. കൊക്കോ ബട്ടർ, പാൽ, പഞ്ചസാര എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് വൈറ്റ് ചോക്ലേറ്റ് നിർമ്മിക്കുന്നത്. എന്നാൽ കൊക്കോ സോളിഡ്സ് ഇതിൽ അടങ്ങിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചിലർ വൈറ്റ് ചോക്ലേറ്റിനെ യഥാർഥ ചോക്ലേറ്റായി കണക്കാക്കാറില്ല.
ചോക്ലേറ്റിന്റെ സുഗന്ധവും അതിശയകരമാണ്. ശാസ്ത്രജ്ഞർ ചോക്ലേറ്റിൽ 600-ലേറെ സ്വാഭാവിക സുഗന്ധ സംയുക്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതാണ് ചോക്ലേറ്റിന് ഇത്രയും വ്യത്യസ്തവും ആകർഷകവുമായ മണമുണ്ടാകാൻ കാരണം.
ഇന്ന് നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന മധുരമുള്ള ചോക്ലേറ്റിന് തുടക്കം അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. ആദ്യകാലത്ത് കൊക്കോ ഉപയോഗിച്ച് ചില്ലി പെപ്പറും സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും ചേർത്ത് കയ്പും എരിവും കലർന്ന ഒരു പാനീയമാണ് തയ്യാറാക്കിയിരുന്നത്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചോക്ലേറ്റ് ബാറും റെക്കോർഡ് സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 5,000 കിലോഗ്രാമിലധികം ഭാരമുള്ള ആ ചോക്ലേറ്റ് ബാർ ഒരു ആനയേക്കാൾ വലിപ്പമുള്ളതായിരുന്നു.
മധുരത്തിനൊപ്പം ചരിത്രവും ശാസ്ത്രവും കൗതുകവും ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വിഭവമാണ് ചോക്ലേറ്റ് എന്നതാണ് ഈ വിശേഷങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
