ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിന്റെ 70 ശതമാനത്തിലേറെയും വെള്ളത്താൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും നിലനിൽപ്പിന് ജലം അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ, ഭൂമിയിലെ ഈ അപാരമായ ജലം എവിടെനിന്ന് വന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇന്നും ശാസ്ത്രലോകം പൂർണമായ ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
നിലവിലെ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഭൂമിയിലെ ജലത്തിന് ഏകദേശം 4.6 ബില്യൺ വർഷത്തിലേറെ പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ്. സൂര്യനും സൗരയൂഥവും രൂപംകൊള്ളുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ ഈ ജലത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ബഹിരാകാശത്ത് നിലനിന്നിരുന്നുവെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ നിഗമനം.
നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ അതിതണുത്ത തന്മാത്രാ മേഘങ്ങളിൽ രൂപപ്പെട്ട മഞ്ഞുകണങ്ങളാണ് ഭൂമിയിലെ ജലത്തിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടങ്ങളിലൊന്നായി കരുതപ്പെടുന്നത്. സൗരയൂഥം രൂപംകൊണ്ടപ്പോൾ ഈ പുരാതന മഞ്ഞിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ച വസ്തുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നുവെന്നാണ് ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്.
ഇതിന് പുറമെ കാർബൺ സമ്പുഷ്ടമായ ഉൽക്കാശിലകളും ഛിന്നഗ്രഹങ്ങളും ഭൂമിയിലേക്ക് ജലമെത്തിച്ചതായും ശാസ്ത്രജ്ഞർ കരുതുന്നു. ഭൂമി രൂപപ്പെട്ട ആദ്യകാലത്ത് അനേകം ഉൽക്കാശിലകൾ ഭൂമിയിൽ പതിച്ചിരുന്നു. അവയിലുണ്ടായിരുന്ന ഐസും ജലാംശമുള്ള ധാതുക്കളും പിന്നീട് ഭൂമിയിലെ ജലസമ്പത്തിന്റെ ഭാഗമായെന്നാണ് കണ്ടെത്തൽ. ഈ ബഹിരാകാശ പാറകളിലെ ജലത്തിന്റെ രാസഘടന ഇന്നത്തെ സമുദ്രജലവുമായി ഏറെ സാമ്യമുള്ളതാണെന്നും പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഭൂമിയുടെ ആന്തരിക ഭാഗവും ജലത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഉറവിടമായിരിക്കാമെന്നാണ് ശാസ്ത്രീയ നിഗമനം. ഭൂമി രൂപപ്പെട്ട സമയത്ത് മാന്റിലിനുള്ളിലെ ധാതുക്കളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ജലം, ശക്തമായ അഗ്നിപർവത സ്ഫോടനങ്ങളിലൂടെ ജലബാഷ്പമായി അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പുറന്തള്ളപ്പെട്ടു. കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി തുടർന്ന ഈ പ്രക്രിയ ഭൂമിയിലെ ജലത്തിന്റെ അളവ് വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു.
അങ്ങനെ അഗ്നിപർവതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജലബാഷ്പവും ഉൽക്കാശിലകളിലൂടെ എത്തിയ ജലവും ചേർന്ന് ഭൂമിക്കുചുറ്റും ഈർപ്പം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം രൂപപ്പെട്ടു. ഭൂമി ക്രമേണ തണുത്തതോടെ ജലബാഷ്പം ഘനീഭവിച്ച് മേഘങ്ങളായി മാറി. തുടർന്ന് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന മഴയിലൂടെ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ വെള്ളം ശേഖരിക്കപ്പെട്ടു. അങ്ങനെയാണ് ആദ്യത്തെ സമുദ്രങ്ങളും കടലുകളും തടാകങ്ങളും നദികളും രൂപപ്പെട്ടതെന്നാണ് ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ.
ഭൂമിയിലെ ജലത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ ഇന്നും തുടരുകയാണ്. പുതിയ കണ്ടെത്തലുകൾ ഓരോന്നും നമ്മുടെ ഗ്രഹത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ശാസ്ത്രലോകത്തെ സഹായിക്കുകയാണ്.
